Skip to main content

Back to reading spree

When I am travelling (read: while not driving/riding), I can do only two things – reading or sleeping. Continuous movement of the vehicle feels like a cradle to me. If I don’t have a book in my hands, and even if scenery outside the window is breathtaking, I can keep my eyes open for few minutes or maximum half an hour. Close to two and half to three hours commuting on a daily basis from/to office meant a book in hand always. Two-three years ago, I thought of and tried reading 50 books in one calendar year – that’s almost one per week. I was on track for five months till I switched from bus commute to bike. And after moving to Aberdeen four months ago, a visit to the nearest library to get registered got into my tasks list. Last week my procrastination skills failed me and I had to get the library membership.

Now I have three books in the stable. First one is – “Cycling Home from Siberia” by Rob Lilwall, a journey of 30,000 miles (48000 KMs) on cycle travelling through 28 countries over a period of 3 years. I am already half through the book. After riding in cold temperatures going as low as -40 degree C in Siberia, to Japan, China, Hong Kong, Philippines, Indonesia, now we have just escaped from the rascals of Papua New Guinea. And as I write this we are waiting for the rain and floods to reduce so that we can take the Kokoda trail to reach Port Moresby, the capital of Papua New Guinea.

Second one is “The Bonsai Grower“, collection of short stories by Sheena Blackhall and third one is again related to cycling – “The Flying Scotsman“, autobiography of Graeme Obree, a Scottish racing cyclist who built his cycle “Old Faithful” which included parts from a washing machine.

Time to get off the internet and bury myself between the pages… :)

ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದೆ ಯುಗಾದಿ…

ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ, ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಯುಗಾದಿಯ ಸಡಗರ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಬರೆದಿದ್ದು. ಈ ವರ್ಷ ಕೂಡ ಅಂದಿನಂತೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಲೆ ಹಬ್ಬದ ಅಚರಣೆ.

ಯುಗ ಯುಗಾದಿ ಕಳೆದರೂ ಯುಗಾದಿ ಮರಳಿ ಬರುತಿದೆ
ಹೊಸ ವರುಷಕೆ ಹೊಸ ಹರುಷವ ಹೊಸತು ಹೊಸತು ತರುತಿದೆ

ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಈ ಸಾಲುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳದೆ ಬೆಳಗಾಗದ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದ ದಿನವೇ ಇಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷೆಗೂ ಸಹ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳದವನು, ಈ ದಿನದಂದು ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ಬಕಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಈ ಹಾಡನ್ನು ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಬರುವ ತನಕ ಅಲ್ಲಾಡದಂತೆ ಕೂರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಯುಗಾದಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಡು ಕೇಳಿ, ಮುಗಿಯುವ ತನಕ ಕೊನೆಸಾಲಿನವರೆಗೂ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಡಿದ ನಂತರವೇ ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನದ ತಯಾರಿ.

ಕುಲವಧು ಚಿತ್ರದ ಹಾಡು, ಮಾವಿನ ತೋರಣ, ಅಭ್ಯಂಜನ, ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ, ಬೇಳೆ ಒಬ್ಬಟ್ಟು – ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ತಪ್ಪುವಂತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಹೋಳಿಗೆ ತಯಾರಿ ಮತ್ತು ತಿನ್ನುವಾಗ ’ಹೋಳಿಗೆ ಮಾಮ’ನ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನೆನೆಯಲೇ ಬೇಕು, ಅದೂ ಕೂಡ ತಪ್ಪುವಂತಿಲ್ಲ. ’ಹೋಳಿಗೆ ಮಾಮ’, ಅವರ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರಲ್ಲ. ಅವರ ಹೆಸರೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಗದವರು (ಸರಿಯಾದ ಸಂಬಂಧ ನೆನಪಿಲ್ಲ). ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು (೩೦-೩೫ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನದು), ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದಂತೆ ಯುಗಾದಿ ಬಂತು. ’ಹೋಳಿಗೆ ಮಾಮ’ ಆಗ ಮೆಟ್ರಿಕ್ಸ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ತುಮಕೂರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‍ನಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. ಪರೀಕ್ಷೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಯುಗಾದಿ. ಛೇ! ಹೋಳಿಗೆ ತಿನ್ನದೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಸರಿ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಊರಿನ ದಾರಿ ಹಿಡಿದರು. ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು, ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿರಿಯೆ ತಿಂದರು. ಮಾರನೆ ದಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ತಕರಾರು ಶುರು, ದಿನವಿಡೀ ಹಿತ್ತಲ ಕಡೆಯ ದಾರಿ ಸವೆಸಿದ್ದೇ ಆಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಮೆಟ್ರಿಕ್ಸ್ ಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದ್ದದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರ ಹೆಸರು ’ಹೋಳಿಗೆ’ ಆಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಅವರಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ’ಹೋಳಿಗೆ ಮಾಮ’.

ನಾಳೆ ಯುಗಾದಿ. ಈ ಬಾರಿ ಎಂದಿನ ಸಡಗರ-ಸಂಭ್ರಮಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಲೆ ಹಬ್ಬದ ಅಚರಣೆ. ಹಾಡನ್ನು ಗುನುಗುನಿಸುತ್ತ, ಹೋಳಿಗೆ ನೆನದು ನೀರೂರಿಸುತ್ತಾ ದಿನ ದೂಡುವುದು…

ಬೇವಿನ ಕಹಿ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ
ಹೂವಿನ ನಸುಗಂಪು ಸೂಸಿ ಜೀವಕಳೆಯ ತರುತಿದೆ :)

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಯುಗಾದಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಕೊಸರು: ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ. ಹಾಡು ಕೇಳಲಿಕ್ಕೆ/ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಯುಟ್ಯೂಬ್‍ಗೆ ಧಾವಿಸಿ.

Seventy Five Days

… since my last post.

I feel guilty of forgetting to write, of not posting on Avalokana. It’s not just two and half months, posting on Avalokana took a back seat since last October & was limping till Feb before coming for a halt. Reason are several. Though I was totally tied up at office during Nov & Dec’07 and after that got busy at home for a month as my parents shifted to Bangalore, I managed to put-up few photos. It was then, when I got loads of time, posts stopped.

Now that I’m back, I plan to be active here. Time for me chug along after the long hiatus.

Little D

She peeps in through the half opened door (yeah! half closed, if you are a pessimist). Smiles, showing her bunny teeth. Slowly walks in as if walking on a rope. Without making any noise sits besides me & joins me in glancing through the news paper for a moment. Next moment, she turns towards cup board & does a quick search (yeah! I know Ctrl+F) first left to right & then top to bottom. If nothing found of her interest, she walks in to the kitchen & glances at the usual place where chocolates or biscuits are kept. Turns towards the nearest person with a wide smile & eyes dancing. Handover what she wants, she comes back & sits again for few moments before she starts back home. Reaches the door, turns back, waves & continues her return journey.

That’s Little D, our little neighbor. This is almost everyday routine. No words exchanged, but she gets what she wants. And for us, a good company though for few moments everyday.

Deathly Hallows

Go to bed at 2.30-3 AM. Wake up at 7 AM.

My sleep time has come down to 4-5 hrs for the past two days.

Courtesy, JK Rowling’s latest & final book in the Harry Potter series – “Harry Potter and the Deathly Hallows”.

As of now, I’ve managed to find & destroy one of the horcruxes. And I’m at Mr. Lovegood’s place :)

Hope to finish off the book over the weekend. HAve a nice weekend.